Sąd Najwyższy Indii: klauzula arbitrażowa z umowy o udogodnieniach włączona do umowy Leave and Licence

By ADR Journal Editorial Desk Opublikowano Updated 1 źródło Indie

Artykuły są grupowane według języków, przepisywane w stałym formacie redakcyjnym i łączone z oryginalnymi źródłami.

W skrócie

  • Sąd Najwyższy Indii uznał, że klauzula arbitrażowa z umowy o udogodnieniach obejmuje powiązaną umowę Leave and Licence.
  • Rozstrzygnięcie zapadło na podstawie art. 7 ust. 5 ustawy Arbitration and Conciliation Act, 1996.
  • Sprawa dotyczyła Shinhan Bank i Carol Info Services Limited w związku z lokalami biurowymi.
  • Wyznaczono jedynego arbitra do rozstrzygnięcia sporu.

Przegląd

Sąd Najwyższy Indii rozważył, czy klauzula arbitrażowa w umowie o udogodnieniach stanowi część zawartej równocześnie umowy Leave and Licence między Shinhan Bank a Carol Info Services Limited. Trybunał badał, w jaki sposób te dwie umowy zostały ze sobą powiązane, i stwierdził, że klauzula arbitrażowa z umowy o udogodnieniach ma zastosowanie do sporów wynikających z obu umów. Decyzja zapadła na podstawie art. 7 ust. 5 Arbitration and Conciliation Act, 1996.

Co się wydarzyło

1 lipca 2016 r. Shinhan Bank oraz Carol Info Services Limited zawarły umowę Leave and Licence, a następnie 25 sierpnia 2016 r. - umowę o udogodnieniach - dotyczącą lokali biurowych w Mumbaju.

Po zakończeniu obowiązywania tych umów pojawiły się spory dotyczące zwrotu kaucji oraz zapłaty opłat za licencję i udogodnienia.

Shinhan Bank powołał się na arbitraż na podstawie klauzuli z umowy o udogodnieniach; Carol Info Services zaprzeczyła, jakoby w umowie Leave and Licence istniała jakakolwiek umowa arbitrażowa.

Sąd Najwyższy uznał, że klauzula arbitrażowa z umowy o udogodnieniach została włączona do umowy Leave and Licence na podstawie art. 7 ust. 5 ustawy o arbitrażu, obejmując tym samym spory wynikające z obu umów.

Sąd wyznaczył dra (pani) Shalini Phansalkar-Joshi, byłej sędzi Sądu Najwyższego w Bombaju, jako jedynego arbitra w tej sprawie.

Kontekst

Art. 7 ust. 5 indyjskiej ustawy Arbitration and Conciliation Act, 1996 reguluje sposób, w jaki klauzule arbitrażowe mogą zostać włączone do umowy poprzez odesłanie.

Sąd powołał zasadę ukształtowaną w sprawie M.R. Engineers dotyczącą różnicy między samym wskazaniem (referencją) a włączeniem (incorporacją) postanowień umowy.

To rozstrzygnięcie wyjaśnia, kiedy takie odesłanie stanowi włączenie, a tym samym rozszerza zastosowanie klauzuli arbitrażowej na umowy powiązane.

Dlaczego to ważne

  • Porządkuje wykładnię przepisów dotyczących włączania postanowień umownych do umów o arbitraż w prawie indyjskim.
  • Wzmacnia znaczenie art. 7 ust. 5 przy ocenie, kiedy klauzule arbitrażowe z jednej umowy odnoszą się do innej umowy zawartej w tym samym czasie.
  • Wyznacza precedens dla stron konstruujących umowy obejmujące wiele powiązanych kontraktów.

Źródła

Powiązane artykuły